حرفهای کوچک برای دلتنگی های بزرگ

رج می زنی

delneveshtehkuchak — Mon, 12 Oct 2009 13:21:17 GMT

رج میزنی .. بر داربست دلم رج میزنی و بس کج میزنی...

تار و پود را تنها گره میزنی .. نقش نمیزنی.. گره میزنی..

گره کور میزنی.. ناکوک میزنی .. دگر دلکوک نمیزنی...

به گرهم خدنگ میزنی .. رنگ نمیزنی...

رج میزنی.. گره های دلم را رج میزنی .. میکوبی بر دلم .. با سنگ میزنی...

گر میزنی بزن ... با کوبه ات بزن بر جان خسته ام ...

اری بزن ولی... دیگر تو رج نزن ... بر نقش جان من دیگر سیه نزن...

بس خسته دیده ام .. بس دل بریده ام .. بس این تار و پود را بر جان کشیده ام ..

دل کنده ام ز دار ... این دار استوار...

گر میزنی کنون ... نقشی به این جنون ...

نقشی بزن ز عشق .. نقشی بزن ز یار ... نقشی بزن ز دل .. نقشی بزن ز یاد..

بهاره

* نوشته بالا مال خودمه... نه اهنگ .. نه ترانه.. نه...

برای کودکم که 4 ساله شده..

delneveshtehkuchak — Sun, 27 Sep 2009 20:40:17 GMT

الان میتونم راحت بهت بگم سلام..چون میدونم معنی این سلام رو این روزها دیگه خوب میفهمی

دیشب که چشمامو بستم یک دفعه انگار رفتم سال ۸۵ ... مهر

مهر رو دوست ندارم .. نه مهر رو ..کلا پاییز رو ... اما شاید اون سال شاید... الان هم لبخند میشونه رو

لبهام یک لبخند از ته دلم...

خیلی اون روزها سر زنده بودم .. یعنی شاید اون سال سالهای اخر بود که جوان بودم...

اولین چیزی که سعی کردم روی وجودت حک کنم چند تا جمله بود ..یادته .. عرفان نظر اهاری..

" خدا بر شانه کوچک انسان دست گذاشت..."

که قبل از تو و یا شاید بعد تو سعی کردم رو وجود خیلی ها که دوستشون داشتم اینها رو حک کنم..

اون چند تا جمله شد اغاز من و تو ..

تو این چهار سال هیچ وقت نخواستم کسی راجع بهت نظر خواصی بده ..

دوست داشتم متفاوت باشی .. حداقل برای خودم

توی این چها سال گاهی ترکت کردم .. گاهی بی توجهی .. گاهی خواستم از زندگیم حذفت کنم

اما نشد .. تو فرق داشتی .. پناه اوردن به تو حتی نگاه بهت ارومم میکرد و البته الانم همین جوره

گاهی برات دوستهای بدی انتخاب کردم .. گاهی تو رو به دوست هایی وصل کردم که ..

منو ببخش عزیزم ... دارم جبران میکنم لا اقل سعی میکنم ..هنوز تا بزرگ شدنت هزار تا راه مونده

وقتی به این فکر میکنم که تو چهار ساله شدی ته دلم پر از شادی میشه ..

چهار سال اومدن پا به پای من ... گاهی فک میکنم تو دستم رو گرفتی نه من دست تو رو..

خیلی درهم برات نوشتم .. خیلی حرف ها هم هست که قابل گفتن نیست

برای ۴ سالگی شاید بهترین کادو حک کردن این نوشته ها روی وجودت باشه..

بچه من .. " حرف های کوچک برای دلتنگی های بزرگ " من .. یا حتی راحت تر از این

وبلاگ من .... تولدت مبارک

حیاط خیس

delneveshtehkuchak — Sun, 13 Sep 2009 00:39:17 GMT

تو یک حیاط کوچک ... روی یک صندلی نشستم..

زمین خیس ..

بچه کوچیک داره بازی میکنه .. می دود..

یک لحظه لیز میخوره .. میافته زمین..

میترسم . تو نگاهم ترسه ..

اما .. یک لحظه برمیگرده نگاهم میکنه اولش گیج بعد .. یک لبخند میزنه ..بلند میشه دستش رو تکون

میده

و با سرعت دور میشه...

میره.. حیاط ساکت میشه ولی بازم خیسه..

حالا این منم که تو حیاط خیس زندگیم ..لیز خوردم اما نه مثل اون بچه ..

اشتیاقی برای بلند شدن دوباره نیست..یکم از همه احساس ها باهامه..

نشستم سرم رو بین دستام پنهان کردم فقط صدای خنده میاد ..

همین

* توضیح: من اینجا فقط من نیست .. این روزها پر این من هاست.. شاید اصلا این من .. من من نیست

*برداشت ممنوع..

تنهایی ام را با تو قسمت میکنم .. سهم کمی نیست .. باور کن

delneveshtehkuchak — Mon, 07 Sep 2009 19:06:17 GMT

رنگ سال گذشته را دارد همه لحظه های امسالم
365 حسرت را همچنان میکشم به دنبالم
قهوه ات را بنوش و باور کن من به فنجان تو نمیگنجم
بیوه ام در جهان نما چشمی که به تکرار میکشد فالم
یک نفر از غبار میآید مژده تازه تو تکراری است
یک نفر از غبار آمد و زد زخمهای همیشه بر بالم
باز در جمع تازه ازداد حال و روزی نگفتنی دارم
هم نمیدانم از چه میخندم هم نمیدانم از چه مینالم
راستی در هوای شرجی هم دیدن دوستان تماشاییست
به غریبی قسم نمیدانم چه بگویم جز اینکه خوشحالم
دوستانی عمیق آمدند . چهره هایی که غرقشان شدم
میوه های رسیده ای که هنوز من به باغ کمالشان کالم
چندیست شعرهایم را جز برای خودم نمیخوانم
شاید از بس صدایشان زده ام
دوست دارند دوستان . لالم
تنهاییم را با تو قسمت میکنم . سهم کمی نیست
گسترده تر از عالم تنهایی من . عالمی نیست
غم آنقدر دارم که میخواهم تمام فصلها را بر سفره رنگین خود بنشانمت . بنشین . غمی نیست...
حوای من . بر من مگیر این خودستایی را که بی شک تنها تر از من در زمین و آسمانت آدمی نیست
آیینه ام را بر دهان تک تک یاران گرفتم
آیینه ام را بر دهان تک تک یاران گرفتم
تا روشنم شد در میان مردگانم همدمی نیست
همواره چون من نه . فقط یک لحظه خوب من بیاندیش
لبریزی از گفتن ولی در هیچ سویت محرمی نیست
من قصد نفی بازی گل با باران را ندارم
شاید برای من که همزاد کویرم . شبنمی نیست
شاید به زخم من که میپوشم ز چشم شهر آنرا
در دستهای بینهایت مهربانش مرهمی نیست
شاید و یا شاید . هزاران شاید دیگر
اگر چه اینک به گوش انتظارم جز صدای مبهمی نیــــــــــست

م.ع. بهمـــــــــنی

و..

و این پیوست که تمام میکند ارامش محو این کلمات را..

تنهاییم را با تو../ پ.پرستویی

یک پست سرما خورده

delneveshtehkuchak — Sat, 05 Sep 2009 00:00:17 GMT

نمیدونم این خواب به هم ریخته من کی درست میشه..

تا صبح بیداری.. ساعت ۶ بالاخره از خونه بیرون .. قدم زدن تو هوای شرجی اینجا هم

گاهی خوبه..

راه رفتن بدون وقفه . گوش دادن به اهنگ هایی که دوست دارم .. نفس عمیق.. نگاه به ادم های رنگی

و من بی رنگ .. همه خوبه..

۸ صبح بعد دوش گرفتن تو تخت خواب ... موهای خیسم رو دوست دارم وقتی مثل

بچگی هام میبافمشون ..

اما باز خواب.. نیست .. میام توی نشیمن میشینم ..

اهنگ گوش میدم و اروم زمزمه میکنم...

. نگاه کن تمام اسمان من پر از شهاب میشود

. تو امدی زدور ها و دور ها... ز سرزمین نور ها..

بابا میاد بره سر کار نگاهش میکنم .. خیلی کم شده وقتی میخواهد بره نگاهش کنم..

میشینه رو به روم ازش میپرسم کارت رو دوست داری؟ ..

میگه اره و با همون لحن مردونه از کارش میگه.. گوش میدهم برای اولین بار گوش میدهم....

باز میره و باز سکوت.. ارومم .. خیلی اروم .. ذهنم سکوت کرده .. شایدم...

روی کناپه اتاقم دراز میکشم و تلویزون رو نگاه میکنم .. برای بار نمیدونم چندم اون فیلمو میبینم

کلماتشو تکرار میکنم و لذت میبرم ..

۱ ساعت روی همون کاناپه خوابم میبره.. بعدش دوباره این بیداری ..

باید وقتی با موهای خیس میخوابی فکر سرما خوردگی هم باشی..

اما چه کنم که من عاشق سرما خوردنم .. سرما خوردگی همیشه برام یک جور حس داشته

از ۲ سالگی تا الان که دیگه سومین دهه رو دارم میرم .. بوی ارومم بودن

بوی محبت .. بوی خواب شیرین .. یک گرمای خاص .. یک بی حسی شیرین

ارومم ..

بهش میگم سرما خوردم نگاه میکنه .. دقیق میشه تو صورتم .. میگه خوبه گونه هات سرخ تر شده

بازم ارومم..

همین

برای دوست..

delneveshtehkuchak — Wed, 02 Sep 2009 15:53:17 GMT

رستني ها كم نيست
من و تو كم بوديم
خشك و پژمرده و تا روي زمين خم بوديم
گفتني ها كم نيست
من و تو كم گفتيم
مثل هذيان دم مرگ از آغاز چنين درهم و برهم گفتيم
ديدني ها كم نيست
من و تو كم ديديم
بي سبب از پاييز جاي ميلاد اقاقيها را پرسيديم
چيدني ها كم نيست
من و تو كم چيديم
وقت گل دادن عشق روي دار قالي
بي سبب حتي پرتـاب گل ســرخي را ترسیدیم
خواندني ها كم نيست
من و تو كم خوانديم
من و تو ساده ترين شكل سرودن را در معبر باد
با دهاني بسته وامانديم
من و تو كم بوديم
من و تو اما در ميدان ها اينك اندازه ما مي خوانيم
مــا به انـــدازه مـــا مي بيــــنيم
مــا به انـــدازه مـــا مي چينيـــم
مــا به انـــدازه مـــا مي گـوييــم
مــا به انـــدازه مـــا مي روييـــم
من و تو
كم نه كه بايد شب بي رحم و گل مريم و بيداري شبنم باشيم
من و تو
خم نه و درهم نه و كم هـم نه كه مي باید با هم باشـيم
من و تو
حق داريم در شب اين جنبش نبض آدم باشيم
من و تو
حق داريم كه به اندازه ي ما هم شده با هم باشيم
من و تو
حق داريم كه به اندازه ي ما هم شده با هم باشيم
گفتني ها كم نيست

رمضان الکریم

delneveshtehkuchak — Wed, 19 Aug 2009 22:14:17 GMT

همه دلخوری ها باشه بعد رمضان

میخواهم شامل ریشه کلمه رمضان بشم... رمض .. بسوزم .. با همه بدی هام

ودلخوری هام..

همه پست ها که نخواستم فعلا رفتن تو صف ثبت موقت..

شاید...

بس که بالا و پایین شدم بهار میاد

delneveshtehkuchak — Tue, 17 Mar 2009 09:49:17 GMT

این پست رو مینویسم برای مادرم پدرم خواهرم و اونهایی که دوستشون دارم و میدونند و اونهایی که نمیدونند...

اونهایی که حتی وقتی من نیستم

هستند... واسه اونهایی که مثل بهار می مونند درست مثل روز های اول خنک و پربار..

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

بس که سر خوشم بهار میاد.. بس که مدیون محبت های بهارم بهار میاد

بس که دل کندم از این دلچسبی های ناقلا بهار میاد

بس که حالم بالیدنی است بهار میاد.. شاید .. شاید بهار میاد که حسم یکتایی نکند

خالی نباشه دورش و تن درد نگیرد از بی پشتی و هم رنگی.

همه چیز میگذرد .. فنا میشه و میرود جز او : چون او گفته

مصیبت صاحب میخواهد تا تحمل کنه اما میگذره : چون او گفته

بلا .. مهر او را ثابت میکنه : چون او گفته

باران حادثه میریزد تا چتر به دستان از دل سپردگان قطره و شبنم جدا شوند: چون او گفته

تمام تشویق ها ..سوگ ها..کف ها..نور ها.. گل پشت گل.. دسته دسته تمام میشود .. کور میشه..

میپلاسد : چون همه نقشه اوست

بغض ها.. فحش ها.. دل دل ها و تنهایی ها نفس میبرد : چون امتحان اوست

اصلا بس که امتحان دادم و بالا پایین شدم بهار میاد

بس که دوستش دارم بهار می اد.بس که نیستم و انگار هستم این بار بهار میاد

خدایا

delneveshtehkuchak — Wed, 03 Dec 2008 15:23:17 GMT

خدایا چرا؟

چرا پاییز امسال سرد نیست ولی من دارم یخ میزنم؟

چرا از همه این راه رفتن های بدون وقفه به هیچ نتیجه ای نمیرسم!

چرا فکرم درد میکنه ؟

مهربون من چرا پشیمونم!!

چرا وقتی میام باهات حرف بزنم .. از گریه زبونم بند میاد؟

خدایا .. مهربونم چرا ...؟

خدایا چرا از حرف من مامان گریه میکنه.. چرا من از گریه اش انقدر بی تاب مشوم که ..

خدایا چرا دیگه صبور نیستم؟

چرا .. چرا این دوست من انقدر خوبه ؟ چرا انقدر خوبه که از خوبی هاش گریه ام میگیره؟

چرا دیگه صدای بارون .. بارونی که منتظرش بودم دیگه ارومم نمیکنه؟

خدایا .. یا ارحم الراحمین ارحم عبدک ضعیف...

------------------------------------------------------------------------------------

برام دعا کنید .. برای همه دعا کنید .. این روز های اخر پاییز بیشتر از همه مریض ها رو ..

دلم خیلی گرفت ..

یک روز سرد پاییزی..

delneveshtehkuchak — Fri, 31 Oct 2008 10:33:17 GMT

ابان ۸۶ است.. پنج شنبه است .. با کاملیا میریم بیرون ..پارک ساعی .. کتابخانه سرو

بریم یک کم درس بخونیم .. هوا سرده .. صبح کلاس فرانسه دارم

بهش زنگ میزنم.. ساعت ۱۱ دم خونتونم.. میگه باشه میدونم خوش قوله

حوصله کلاس رو ندارم .. میفهمه .. زیاد حرف نمیزنه .. زود تموم میکنه

دم خونه زنگ میزنم .زود میاد پایین.. توی راه از خیلی چیز ها حرف میزنه .. اما من نمیشنوم

همیشه پاییز گم میشم بین صدا ها .. بین حرکت ..دارم سرما میخورم

تو کتابخونه زیاد نمیمونم .. تو پارک راه میریم .. از خودش میگه .. از خودم میگم

از مهمونی شب میگم.. میخواهم برم پیش عطیه تولدشه .. دوست من یک دختر ۵ ساله!

میگه کادو خریدی.؟. نخریدم .. میگه واسه بچه ها شکلات بخر بچه ها شکلات دوست دارند

پس منم بچه هستم هنوز؟!! اره هستم ..

تو مغازه خودم بیشتر ذوق دارم .. همه پولم رو شکلات میخرم به کاغذ های رنگی شکلات بی اختیار

لبخند میزنم ...

با تعجب بهم نگاه میکنه .. نمیدونم چی میبینه تو نگاهم که دیگه هیچی نمیگه فقط میخنده..

بقیه راهو پیاده می ام تا خونه .. خونه هیچکس نیست .. سکـــــــــــوت

میشینم به شکلات ها نگاه میکنم .. تلفن زنگ میزنه .. بله؟ .. عطیه است.. نمی ای؟

میام..

تو اژرنس فقط به رفتن فکر میکنم .. برم .. نرم ..برم .. نرم

عین بچه گی هام که وقتی میخواستم تصمیم بگیرم دونه دونه انگشت هام رو میشمردم

یکی اره.. یکی نه .. اخرش هم با جر زنی اونی که میخواستم رو انتخاب میکردم

sms میزنم .. چی کار کنم .. بمونم ایران یا برم؟ تو بگو..

میگی نمیدونم ..

منم نمیدونستم ..

راننده مدام ادرس میپرسه و غر میزنه که راهت دوره .. کلافه ام میکنه .. میگم نگه دار بقیه اش

رو پیاده میرم .. دلم براش میسوزه حتما الان بچه اش منتظره باباش براش شکلات بیاره

و مدام بهونه میگیره .. شایدم از دوری باباش تب کرده..

مثل خودم .. که بابام که میرفت مسافرت از وقتی میرفت تا وقتی می اومد تب میکردم

در ماشین که باز میشه سوز سرما اذیتم میکنه ..حتما سرما میخورم

اره .. اره باید برم